πως περναει η μερα..

τις τελευταιες μερες αλλαζω την ζωη μου. Θεε μου φοβάμαι τοσο πολυ. Νιωθω μωρακι και παλι νιωθω σαν την Αλικη που πεφτει και πεφτει κι ολο πεφτει και ξαναπεφτει στην τρυπα του λαγου.. Τι αλλιγοροια.. Μερικες φορες νιωθω πως κανω μαλακιες. Ειμαι σιγουρη δηλαδη. Νιωθω οπως ακριβως ενοιωθα πεντε μηνες πριν. Ειναι παλι το αισθημα αιματος και παλαιωμενου κρασιου. Που καταντησαμε.. Όταν κανει κανεις αυτο που θελει νιωθει ενοχος! Και γιατι; Γιατι φυσικα δεν ακολουθει καποιο συστημα γιατι οταν γινει σαραντα δεν θα πηγαινει στο γραφειο δεν θα κερατωνει την γυναικα που φωναζει "τζουτζουκα" και δεν θα προσπαθει να κανει διαιτα για να χωραει σε ακριβα κουστουμακια απο τον Boss. Νιωθω ενοχη λοιπον. Νιωθω οπως οταν κερατωνω κανεναν γκομενο. Πουλαω φτηνα την εμπιστοσυνη του για λιγη ανταλαγη σαλιου και μια γερη δοση αδρεναλινης & αυτοπρεποιθησης. Ειναι εκεινα τα Κυριακατικα βραδια που ολος ο σωστος κοσμος διαβαζει κι εγω, φυσικα, ξυνομαι. Ειναι αυτο που λεμε καλουπι. Ο "σωστος" κοσμος. Αλλο αμα εχεις εναν στοχο! Αυτο το καταλαβαινω. Οπως ολοι ξερετε πρεπει να γλυψεις πολους κωλους για να φας και 'συ ψωμακι και δεν αλλαζει. Δεν αντεξα ομως. Προσπαθησα ωστοσο μανουλα μου. Προσπαθησα να μπω σε σακουλακι ! αλλα το σακουλακι ακομα με εδιωξε. Δεν κοιμαμαι και καλα. Κατα τις τεσσερις ξυπναω και κοιμαμε απο την αναποδη πλευρα ου κρεβατιου ( με τα ποδια εκει που θα πρεπε να 'ναι το μαξιλαρι). Και τοτε, αρχιζουν τα ονειρα. Ακουω ανασες. Αργες στην αρχη κανονικος παλμος. Η ανασα γινεται και πιο ρηγορη κα πιο γρηγορη κι ακομα πιο γρηγορη! Εγω μενω να μετραω ανασες. Φοβαμαι. Το στομαχι σφιγκεται. Ξαφνικα εκρηξη. Μικρα χρυσα προβληματακια και δελεαστικα ερωτιματικουλια χωρευουν καθε τυπο Βαβαρικου χορου μπροστα στα εκπληκτα και φοβισμενα ματια μου. Γυμνες χορευτριες γυμνοι χορευτες γυμνος κι ο κοσμος που τους περιβαλλει. Φοβαμαι μαμα. Δεν το κρυβω. ΔΕν κραταω πια σκοινι. ΕΙναι οι στιγμες που η ελευθερια μου με πνιγει. Προσευχομαι σε καθε gay και μη-gay θεο/α. Τωρα πια δεν ξερω τι ειναι σημαντικο. Δεν επρεπε να εισαι εδω φυγε ΦΥΓΕ! Η φαντασια μου οργιαζει. Απο την μια σκευτομαι ολο σεξουαλικοτητες κι απο την αλλη κενα δωματια και σαπιλα. Σαπιλα.. Καιρο ειχα να πω αυτην την λεξη. Και μετα αναμνησεισ γλυκοπικρεσ, σκετεσ γλυκες. Πραγματικοτητες! Σαν τον καφε που επινα καποτε κρυα απογευματα σε φωτεινα μπαλκονακια. Καποτε. Παει καιρος. Τωρα δεν μου κρατα κανεις το χερι! Τωρα εμαθα να ισσοροπω μοναχουλα στο σκοινη και ο μπαμπας δεν μου κρατει το χερι. Ειναι φαντασματα του παρονοτος και του παρελθοντος στον κοσμο του εξεζητημενου τιποτα. Της αέναης επαναληψης ενος τροχου. Ενος φαυλου κυκλου. Μιας ληξης που σημαινει αρχη. Που ειμαι που παω γιατι. Ερωτησεις κι ερωτηματικα. Ειναι δικαιωμα μου ν αμην απαντησω. ...Ακομα! Οταν ολα γινονται ακατανοητα και υπερβολικα δυσκολα που ακομα και η σκια σου συνομοτει εναντιων σου, παμε μπροστα. Ποτε πισω. Ποτε στασιμοι. Η στασιμοτητα μας τρωει και μας σαπιζει. Περιμενω Φως κι οχι αλλες λαμπες φθωριου. Αμην.

*

σημερα νιω8ω σαν να ειναι κυριακη πρωι ισως επειδη ειμαι μονη ου στο σπιτη νιω8ω μονη μου και πρακτικο8εωρητικα παλι ειμαι μονη μου. Κλασμενη Μπακουρη κ.ο.κ.
Νυσταζω. Ο κωλοκαφες ειναι κρυος και το MADtv εχει παλι κριση παροξυσμου και βαζει δυο ιδια τραγουδια στην σειρα. Ή μηπως εμενα μου την σπανε τοσο που μου φαινονται ιδια?
Γαμω το ΡοκοΠοπ μου. Πως καταληξαμε ως εδω?
Αχρηστευωτην ζωη μου κα8ε μερα. Διαβαζω τα ιλι8ια βιβλια για να παρω ενα κωλοχαρτο που 8α λεει"18 Αριστα" (λεεεεεεμε τωρα) Ποσο βαριεμαι. Μα ξερωδυστυχως πως σαυτη την ανελευ8ερη κοινωνια ο μονος τροπος να φτασω εκει που 8ελω ειναι η μαλακια σχολειο να τρωω ολους αυτους στη μαπα οσο παει. γιατι? ε ειπαμε δεν απαντιωνται τα παντα. πιστεβω πραγματικα πως αν γινοντουσαν λιγο ωραιοτερα πραγματα στην ζωη μου αν ας πουμε αυτοι που ηταν γυρω μου σκευτονταν και λιγο (παααντα υπαρχουν αι εξαιρεσεις) α8α μουν καλα το πιστευω. Τωρα ειναι που λεω πως ειμαι αχαριστη. Ειμαι πολυ. Γιατι ζω στο Βορειο ημισφαιριοδεν εχω απλα να φαω ισα ισα8ελω και διαιτα. Δεν μου λειπει κατι, ισα ισα εχω τοσα πολλα που εδεν ξερω τι να τα κανω. Δυστυχως ομως οσο κλαααψα κι αν ακουγεται.. Δεν εχω αυτες τις στιγμουλες που ειναι σαν ο κοσμος να σταματαει για να ζησεις εσυ μαγικα την στιγμη σου.. Ψεματα τις εχω. Απλα ειναι πολυ μακρια ορισμενες. Φυσικα και ξερω.. Πως ειναι καλητερα ετσι. Αλλιως η κα8ε μαγικη στιγμη δεν 8α ταν μαγικη. 8α ταν απλα στιγμη στιγμουλα. Οταν πε8αινεις λενε πως ολη σου η ζωη περναει μπροστα απ τα ματια σου. Αν ημουν 7 χρονωνπολυ λιγα πραγματα 8α περναγαν απο το μυαλο μου. Χαιρομοαι ωστοσο που τωρα 8α εχω αρκετες πααπανω. Ειναι πικρες και καλες στιγμες στην ζωη μας. Οταν οι πικρες μπορουν να γινουν καλες εισαι αν8ρωπος. Κι οι πικρες καλες. Οι αναμνησεις τους δηλαδη.. Στην αρχη δεν ακταλαβαινεις πως εφτασες μεχρι εδω, μετα 8ες να φυγεις. Δεν μπορεις παγιδευεσε. Κλαις! Αγανακτηση. Περναει ο καιρος. Νιω8εις ντροπη που φερ8ηκες σαν μωρο. Περναει κι αλλος καιρος. Ειναι πια παρελ8ον, Μεγαλωσες!
και τωρα ακομα και οι στιγμες σαπιλασ (σαν αυτην εδω) ειναι ευτυχισμενες. Χαμόγελα μενουν μονο. Και πως ξεπερνας την σαπιλα? Ενα καλο βιβλιο που μυριζι παλιο που μυριζει¨"βιβλιο" Ενα χαμογελο απτην μαμα σου που την μισεις και τηνσιχενεσε. Καποιος που δεν περιμενες να ειναι κι ετσι.. Μια ωραια ατακα. Η κολλητη/ος σου που εκτως απο καφροι ξερουν να αγκαλιαζουν και εσυ να κλαις. Ειναι ολα αυτα. Ειναι αλλη μια στιγμη που ο χρονος σταματα. Ειναι η μουσικη και ο καφες που ισως δεν μου φεναιτια πια τοσο ποκρος.
Ειναι ετσι δεν 8α το αλλαξω εγω. Ποια Λατινικα, Ποια σεληνη.? Ο 8εος συγιουρα ειναι gay. Δεν με καει :) Bonjour!