μπλε

μετραω τις ωρες που ναι ατελειωτες
σαν μοναχη που προσευχες σιγοψελνει
ο ηλιος χανεται κρυωνω
και μεσα στη σκοτεινια δεν βλεπω αστερια
κανεις γνωστος στο διαβα μου κανεις δεν περιμενει
καπου ειμαι χαμενη μα δεν θυμαμαι που
ψαλμοι παντου φοβος θεεου
αποκοιμηθηκα μεσα σε ενα καρυδι
και ξυπνησα τοσο δα μικρη
φιλοι κι εχθροι γιναν πετρες
αλλοι μιλουν αλλοι φωναζουν υποσχεσεις ξενες
πετρες γυρω μου ασταθεις
ψεμα ειναι ο αερας εξαρτηση πικρη και γλυκια
το αλκοολ ρεει στο αιμα
κι η ζαλη με παει μακρυα
τοτε που χα ακομα μικρες μπουκλιτσες
τοτε που ελεγα τη Μανα , μαμα
μια μελοδια τοσο γλυκια
ΞΕΦΤΙΛΑ κατι τοσο αγνο τωρα τοσο ψευτικο
βαλαν τιμες στον ερωτα
ακριβηνε πολυ
ολα σαπια και βρωμικα
σαν σοκακι στην ομονοια
μια στιγμη λεω και πευτω και μεσα απ το χωμα μου γενιεται
ενα ονειρο
μικρες λεξεις κρυες και γρηγορες μη μας ακουσουνε
δεν πρεπει
ολα κλειστα μικρε χαραμαδες για μενα
φοβαμαι πολυ και δεν ξερω
ποτε δεν ηξερα δεν ειχα ιδεα
ειναι μια φυλακη
μια αδεια φυλακη
με μενα μεσα
δεν ακουω καμοια κραυγη ειναι ολα νεκρα
και θα πεθανω και γω.
δεν αργει οπου να ναι θα ρθει
περιμενω τους ψευτικους ναι με παρουν
να με μαρμαρωσουν και μενα
και να με δειχνουν στους επομενους
να λεν, κοιτα κι αυτη εγινε πετρα
ματια, δακρυα
οι μονες κραυγεσ τωρα βγαινουν απο μεσα μου
μια ελπιδα που καιγεται
θεος ; ποιος θεοσ ;
οποιος θεος θελει ας με γλιτωσει τωρα,
ο ιδιος θεος που τους εβαλε να με τσακισουν τωρα
που εισαι αγαπη μου;
που εισαι γλυκο μου ταιρι;
που εισαι ερωτα να με πεταξεις περα;
εισαι ωραιος σαν κοντοζυγωνεις τα συννεφα
εισαι ενα ονειρο
εισαι ενα καραβι
κι η θαλασσα τραγουδι δικο μου
σε παω εγω μακρυα
μακρυα στα ονειρα μου
κοιμησου μικρο μου αστερι
κοιμησου γλυκο μου ψεμα
το πρωι η ψυχη μου ταξιδευει
η κραυγη μου σιωπα

αλε σελμοντ, πα ρετουρ