Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

Σχόλιον (1)

Απλή υποσημείωση στο τελευταίο κείμενο που ανάρτησα, προς αποφυγλην παρεξηγήσεων।
Στο "πολίτιξ" λοιπον...
Δεν υποστηρίζω προσωπικα, κανένα κόμμα, καμία ιδεολογία, αριστερη,δεξιά, πάνω ή κάτω।
Θεωρω, αναντίρρητα, πως όλα τα πολιτικά συστήματα είναι διεφθαρμένα, πως η Ιστορία έχει αποδείξει πως ούτε η Μοναρχία λειτουργεί και αντίθετα ούτε ο Υπαρκτός Σοσιαλισμός.
Αν θεωρώ κάτι σωστό, είναι τα δικαιώματα, που δεν καταπατούνται ή υπονομεύονται.
Οι "ηγέτες" που δεν κάνουν καταχρήσεις.
Ο σεβασμός (αμοιβαίος), η συνειδητοποίηση οτι "Είμαι Πολίτης" σημαίνει συμμετέχω και λειτουργώ, εργαζομαι, και προσφέρω, οχι κάθομαι, τρωω ( τρωω εις βάρρος αλλου...), και περιμένω απο τους άλλους.
Και τέλος, πιστέυω στην Ισονομία, στην Ισότητα, και την Αξιοκρατεια, γιατι είναι έννοιες ανεπηρέαστες, ανεμπόδιστες και Αιώνιες.

Λογική (Ι)

Λογική (Ι) - πολίτικς
(αυτη η αναρτηση, δεν αποτελεί ενα σκίρτημα λογικής στην τρέλα, κατα βαση ειμαι ενας ανθρωπος πολυ λογικός, απλα μου αρέσει, οπως παντα μου αρεσε να παρασερνομαι και να αφηνομαι, στο συναίσθημα.)
Αρχιζοντας, λοιπόν λιγο, χιουμοριστικά, τα προσόντα που πιστεύω πως ενας ΄πολίτης μπορεί να έχει για να εργασθεί στο Ελληνικό Κράτος, ειναι τα εξής :

(Α) Να είναι τυφλός, πολυ χρησιμο όταν κανεις πρεπει να "μη βλέπει" τις διαφορες κομπίνες, τις φοραπαλλαγές, την "κλεψια" που γινεται γυρω του! Επισης βοηθα παρα πολυ, στο να αγνοησει κανείς την πείνα την αδικεία, τη φτώχεια και τις διακρίσεις` πιστεύω πως ειναι ενα απο τα πιο απαραιτητα προσόντα βασει των δεδομένων απο όπου αντλησα το πόρισμα।

(Β) Να είναι κουφός,να μην ακουει λοιπόν τις κατηγορίες των αλλων, τα προβλήματα, τις απαιτήσεις των πολιτων, και συχνα και τις απειλες` ο συγχρονος αξιος πολιτικός ή κρατικός δημόσιος υπάλληλος θαυμάσια διαθετει το προσόν να μην ακουει! Να μενει σταθερα και αμετάκλητα ανεπηρέαστος σε ο,τι οι ψηφοφόροι , ο λαός κι αν λέει।

(Γ) Να είναι μουγκός, ετσι εξηγειται αν το σκεφτει λιγο κανεις, το γιατι πραγματα που γινονται χρόνια πριν φτανουν στην επιφάνεια τωρα, γιατί κανεις απο τα αξιωτιμα αυτα πρόσωπα δεν μιλλά ποτέ। Κανείς δεν απαντά σε αιτληματα, κανείς δεν έχει ποτέ απαντησεις σε όσα ερωτούνται। Μόνο μια σιωπή... Συννεχής। Κι οταν δεν υπάρχει αυτή, τοτε το "ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ" καλυπτει τα πάντα। Μα δε σας φαινεται εσάς αρκετα καλήα απάντηση το ουδέν σχόλιον ; πληρεστατη! Αναπάντητα ερωτηματα, απο ανθρώπους που μερικά μηδενικα στο τέλος, εκλεισαν το στωμα τους।

(Δ) τελος, Να ειναι κουλός` Ευκολα το συμπερένει κανείς αν σκεφτεί πως, ενας Δημόσιος υπάλληλος στο τοπικό σας ΚΕΠ, που θα χρειαστεί περίπου μια ωρα για να καταφέρει να υπογράψει το Εγγραφό σας। Υπόθεση δυο λεπτων το δίχως αλλο! Φυσικα δεν είναι δουλεια κανενός υπαλλήλου, η εξυπηρέτηση του ατομου που απο τους φορους πληρωνονται। Απο που κι ως που αλλωστε। Ετσι, το συμπερασμα είναι πως μαλλον, εδω προκειται για καποια κινητική πάθηση, απολυτα δικαιολογήσιμη।

- λεγοντας αυτά σε καμία περίπτωση δεν θα θελα να θίξω ήνα υποβαθμίσω νοηματικα, τον οποιονδήποτε ανηκει στα άτομα με Ειδικές Ικανότητες। Τα παραπάνωα ποτελουν απλά μια Αλληγοροία με την οποία μπορεσα προσωπικα να απαντήσω με εναν λιγο χιουμοριστικό τροπο, στο γιατι κατα τη συντριπτική πλειοψηφία οσοι υπάγονται στο συστημα της πολιτικής ή κρατικής μηχανής, ειναι ευνοικώς απαράδεκτοι।
Μάλλιστα σε αντίθεση με οσους ανηκουν στα ΑΜΕΑ, το νοημα ηταν οτι "προσποιούνται" πως και οι ίδιοι είναι παθόντες। Θα έλεγα πως κατα συνέπεια επιλέγουν να μην κοιτούν να μην ακουν να μη μιλουν και να μην ενεργουν, εχοντας απειρως μεγαλυτερα συμφεροντα απο την αδιαφορία τους। Μηπως λοιπόν τελικά αυτοί ειναι που θα προσέβαλαν σε αυτη την αλληγοροία και με τον πραγματικό τρόπο ζωής τους τα ΑΜΕΑ; απλη ερώτηση...

Οπως εχουν πει τόσο ο Σωκράτης, ο Πλάτων , ο Αριστοτέλης κι η λίστα παει λέγοντας μεχρι τον Παπανούτσο και μεχρι σημερα, ενα κράτος λειτουργεί σαν ωντανός οργανισμός, μονο αν όλα τα μέλη συμμετέχουν λειτουργει καλά' οι αναλογες σκεψεις κατ'αναλογίαν του δικού μας κράτους, δικές σας...

Το χειρότερο, αυτό που εμένα προσωπικα, ανησυχεί, είναι πως δεν είναι μόνο οι πολιτικοί αρχηγοι και οι κρατικοί υπάλληλοι, που κατα βάση, λειτουργούν σαν ανάπηροι'
Μεταξύ μας πάντα ήταν και πάντα θα είναι μια σκοπιμότητα η πολιτική, ένα υποκινούμενο συμφέρον, δεν θα αλλάξει ποτέ αυτο, δεν εχω αυταπάτες!
Οτι η διαφθορά είναι πλεόν τροπος ζωής ποιός το αμφισβυτεί ;
Δεν έχει ομως ΑΥΤΟ σημασια, αλλα το ΓΙΑΤΙ κανένας δεν ασχολείται...
Μου είπε πρόσφατα μια καθηγήτρια μου η Μ-Κ " Εγω δεν βλέπω κανέναν να έχει πολυσκοτιστεί, και μη μου πει κανείς πως να αποφασίζουν διακόσιοι δημοσιοι υπάλληλοι να απεργήσουν, είναι διαμαρτυρία! Μ όλα αυτα που γίνονατι θα πρεπε να κάψουν τη Βουλη! Που είναι οι αναρχικοί τωρα; Εχουν πιό σημαντικά να πουνε;..."

Πραγματι- Δε μπορω να διαφωνήσω' και εγω βλέπω παντού, μια αδιαφορία, μια αποχάυνωση, μια ΣΙΩΠΗ απο μεγάλη μερίδα του πληθυσμου। Ομως εχω μια ενσταση, δεν θεωρωω πως αφορα τοσο πολυ τα οικονομικά θέματα αυτη η αδιαφορια... (αλλωστε τα λεφτα ειναι ο Θεός του εθνους μας! πως να αδιαφορησει κανείς γι αυτα, ή τη μειωσή τους...) Για αλλα φοβάμαι, που θεωρω πως είναι πιο σημαντικα, γιατι καταρχάς γίνονατι κρυφά, εμείς βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου। Γι αυτα δεν λεει κανείς τίποτα όμως। Κανείς που να ξέρω εγώ, και χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω ξέρω αρκετούς διαφορετικούς ανθρώπους।

Θα παραθέσω δύο περιστατικά και τις αντίστοιχες σκέψεις που μου δημιουργήθηκαν।
- Αρχικά άκουσα πρόσφατα, πως επρόκειτω να καταργηθεί το μάθημα της Ιστορίας στο Λύκειο। Αργότερα, έμαθα πως τελικά δεν θα καταργηθεί απο την Πρώτη Λυκείου αλλα θα αλλάξει η ύλη ( θα ασχολούνται πχ τα παιδιά με θέματα όπως " Η ιστορία του Κινηματογράφου"), αγνωστο αν θα υπάρχει πια το μάθημα της Ιστορίας στη Γενική Παιδεία στις υπόλοιπες δυο Ταξεις, παρα μόνο ως μάθημα επιλογής। Τι σκέφτηκα μόλις το εμαθα, είναι αναμεόμενο। Σκέφτηκα πως στα μόνα χρόνια που ο μαθητης εχει αναπτυξει πιά το κριτικό του πνεύμα (θεωρητικά μιλάμε παντα) στις μόνες τάξεις που μπορει πια να συνδυαάσει, ν κατανοήσει, να εντοπίσει , να καταλάβει και αν παραλληλίσει, ΚΟΒΕΤΑΙ το μαθημα αυτο।
Μια διευκρίνηση, δεν είμαι Ιστορικός, δεν διαβάζω ιστορικά βιβλία απλα θεωρώ πως γνωρίοντας το παρελθόν χειρίζεσαι καλύτερα το παρόν, είσαι σε θέση να αντιληφθείς ενέργειες πριν κάν γινουν, γιατι ως γνωστόν η Ιστορία επαναλαμβάνεται.
Μηπως τελικά κανείς δεν θέλει (δεν ΜΑΣ θελει) να σκεφτόμαστε, να συνδυάζουμε και να κρίνουμε;
ειναι διαπίστωση αυτο'
Επίσης, ήρθε στοι μυαλό μου ενα "στιγμιότυπο" απο το βιβλίο του Όργουελ, για την κοινωνία του Μεγάλου Αδελφού, οπου ο κεντρικός ήρωας ανακάλυψε πως το Κόμμα δεν αφηνα να διασώνονται Ιστορικά ντοκουμέντα। Αλλάζει τα γεγονότα στις εφημερίδες και στα "πρακτικά" ωστε να μην υπάρχι αντικειμενική πραγματικότητα। Ωστε κανείς να μη γυρίσει ποτέ να πει, "Ναι, αλλά ΑΛΛΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΕΣ , ΑΛΛΑ ΕΚΑΝΕΣ!!!", μηπως, τελικα, απλα οδηγούμαστε προς την ίδια μοίρα;
Βέβαια, κρίνοντας αποτο πως διδάσκεται η ιστορία, λίγο μου κάνει εντυπωση που τελικα καταργείται, αφου τόσο ασχημος ηταν ο τρόπος που διδασκόταν ωστε να είανι πλέον αναμενόμενο।
Πόσες ακόμα αποδείξεις χρειάζονται για να συμπεράνει κανείς ,πως ανατίρρητα, καποιος δεν θέλει να θυμόμαστε, καποιος δε θέλει να ξέρουμε।
ΟΜΩΣ, εγω δεν είδα κανέναν να διαμαρτήρεται για την Καταργηση'Κανεναν απολυτως...

- Το δευτερο γεγονός είναι στην ουσία δυο νόμοι, δυο αλλαγές।
Η μια είναι παλι στην παιδεία και αφορά στην επαναφοράτων Προτυπων σχολείων ως κρατικός θεσμός, και θα λειτουργήσει। Το αλλο είναι σχετικό με τον Αντικαπνιστικό Νόμο'
Και οι δυο μεταρρυθμίσεις, έγιναν την περιοδο που διανύουμε, η μια τα Χριστουγεννα και θα εφαρμοστει σε δυο-τρια χρόνια, κι αλλη εχει ήδη εφαρμοσθει। ρωτάω λοιπόν, κι αν θέλει κάποιος μου απαντά,
ΠΟΙΟΣ ειναι ο λόγος για να ψηφιστουν αυτες οι δυο μεταρρυθμισεις στην εποχή μας;
Καταρχάς, εδω δεν εχουμε καν "Εκπαιδευτικό Συστημα" (μπορω να αντικρούσω οποιδήποτε αντεπιχείρημα σ αυτο) και θα επαναφέρουν τα προτυπα σχολεια ; Τι προτυπο θα είναι οταν δεν θα υπάρχουν ΚΑΝ βιβλια।
Κι οσο για τον Αντικαπνιστικό, δεν το βλέπω απο την προσωπικη μου αποψη, αλλα σοβαρά τωρα, εδω η οικονομια μας έχει πατώσει, δεν λειτουργεί τιποτα, και θεωρούν οτι αυτό που θα μας αξιώσει ως Ευρωπαικό κράτος, είανι ο αντκαπνιστικός;;;
Συνεπως, ολα αυτα, με οδηγούν στο συμπέρασμα, πως οι νόμοι σ αυτήν την περίπτωση λειτουγούν όπως ακριβώς και τα λεφτά, για να βουλώσουν στόματα, για να γεμίσουν τα Πρακτικά της Κυβέρνησης. Αντί να ασχοληθούμε με σοβαράπραγματα, κανουμε νομους για ΑΝΟΥΣΙΑ.

Μια ζωη σε αρρωστημένα ψέματα. Μια ζωη χωρίς υπόβραθρο
Κανένας δεν θα μιλήσει για όλα αυτα κυριε Αναγνωστάκη, Κανείς!
Γιατι όσοι μπορούν να μιλήσουν είναι ήδη μπουκωμένοι με καμποσα ευρώ, οσοι δε μπορούν δε θα μπορέσουν ποτε, κι οι άλλοι δεν μπορουν να καταλάβουν τα αυτονόητα ούτως ή αλλως!
Μερικοί απλά θα είναι ευτυχισμένοι, οσο μπορούν να βλεπουν Λαμπίρη το μεσιμέρι, οσο εχουν λεφτα για καινούριο αυτοκίνητο και όσο μπορουν να πηγαίνουν σε ψυχολόγους να μιλουν για τη μιζερη ζωη τους, που τη βλέπουν να φεύγει...
Γιατι κανείς δε διαδηλώνει για την Πλάνη; Γιατι δεν ξέρω ποιος ξέρει και ποιός δεν ξέρι πια, την Αρχη της Λαικής Κυριαρχίας, ουτε Κρατος Δικαίου।
Κανεις δε θυμάται πια πως όσο μπορούμε να λέμε πως το πολίτευμά μας είναι δημοκρατία, Ο Λαός είναι εκείνος που εχει τις εξουσίες. Θεωρητικα παντα. Ομως θεωρω πως ειναι διεκδικήσιμος στοχος.
Οπως εχει αναφέρει ο Παπανούτσος " Ελευθερία είναι ένα δικαίωμαμ που κερδίζει κανείς ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ"
Τι σημαίνει αυτο; πως αν καθονται ολοι, ΟΛΗ μερα στα σπίτια τους μη κανοντας τίποτα, πως περιμένουν να έχουν το δικαίωμα να λέγονατι ελεύθεροι; Η ελευθερία αλλωστε, είναι ΜΕΣΑ στο μυαλο κατ αρχάς...
Το ελευθερο κράτος, σημαίνει ελευθεροι ανθρωποι, ικανοι να αποφασίζουν ορθα, και χωρίς σκοπιμότητες, αν φταιει κάποιςο για το Χάος, ειμαστε εμεις! και μιλάω, πολυ γενικα।
Αν πρεπει κατι να αλλάξει ειναι χαζόσ οποιος περιμένει πως η εκάστοτε κυβέρβνηση θα κανει θαύματα।
Αυτό δεν είναι παρά Μεσσιανισμός। Αφήνομαι στην ελπιδα ενός σωτηρα που θα ρθει όσο εγω ζω στον Υλικό ευδαιμονισμό μου, χαρούμενος, ευτυχισμένος।
Θελεις ελευθερία; ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΤΗΝ! κανείς δε θα στη χαρίσει।
αν αρκέιται ο καθένας, στην αναμονή, στην υπομονή και στην Σατηρα, τοτε, είμαστε άξιοι της μοίρας μας και έχουμε δεχτεί εντελώς αβίαστα, το Νεο Καθεστός।
Εγώ προσωπικά δεν προκειται να δεχτώ τίποτα,
τίποτα που με κανει λιγότερο ελεύθερη απ'οσο θέλω να 'μαι.